METAALPLASTIEK STATION WEER ZICHTBAAR

 Sinds kort is het metaalplastiek op het station Hardinxveld-Giessendam weer te zien. Dit destijds door de bevolking aan de Nederlandse Spoorwegen geschonken kunstwerk was jarenlang verborgen achter een haag. Dat had alles te maken met de uniformering van het groenonderhoud van het onroerend goed bij de Spoorwegen. Dankzij een actie van de Stichting Dorpsbehoud Hardinxveld-Giessendam is het plastiek nu weer te zien.  

Het thans als restaurant in gebruik zijnde spoorwegstation is eind 1958 officieel geopend. Daarbij heeft burgemeester A.L.C. Brinkman namens de plaatselijke bevolking van Hardinxveld-Giessendam een metaalplastiek aan de eigenaar van het gebouw aangeboden. Een metaalplastiek, die is ontworpen door de plaatselijke binnenhuisarchitect Jan Borsje. Deze heeft hierbij de lokale bedrijvigheid uit het verleden en het heden bij elkaar gebracht. Links de middelen van bestaan uit het begin van de 20e eeuw: veeteelt, visserij en hoepmakerij. In het midden het spoorwegverkeer door middel van een oude locomotief en onderin een moderne gele trein. Rechts in een veel massalere opzet de industrie en groei van de gemeente weergegeven  door een werfkraan, de boeg van een schip, schoorstenen en fabrieksdaken. De maker van het metalen kunstwerk is de Giessendamse smid Jan Meerkerk.  

Voorafgaand aan de opening hebben de winkeliers en de bevolking gezamenlijk gelden bijeengebracht om het metaalplastiek te bekostigen. Op initiatief van boekhandelaar H.W. van Eden werd er een bankrekening geopend, waarop bijdragen konden worden overgemaakt. Maar in die tijd waarin contact geld nog verreweg het belangrijkste betaalmiddel was, kon er ook een bedrag worden gedeponeerd bij een van de winkeliers.  De actie kreeg de naam ‘Present’. Een prachtig initiatief, waarvan het resultaat in de vorm van het metaalplastiek zeker voor ieder zichtbaar moet zijn en blijven.

Voor wie meer wil weten over de Stichting Dorpsbehoud Hardinxveld-Giessendam en haar activiteiten kan kijken op de website www.dorpsbehoudhg.nl. Daar kunt u zich ook abonneren op de gratis digitale nieuwsbrief ‘Behouden & Bewaren’.

Hij is er weer de nieuwe NIEUWSBRIEF

April 2017

Nieuwsbrief nummer 16 2017 5DE jaargang, met o.a

De inhoud kan het beste worden weergegeven met drie woorden:  Lees meer

BEHOUD, LEEFBAARHEID EN INFORMATIE.  

Van Hagi-manifestatie naar Hagi-dagen

Dit jaar is het zestig jaar terug dat de voordien zelfstandige gemeenten Giessendam en Hardinxveld werden samengevoegd tot één gemeente. Samenvoegen heette dat toen nog. Nu zou je dat een andere, wat omfloerste, naam geven, zoals fuseren of samenwerken… Lees meer

KLEUR KERKDEUREN WEER OSSENBLOED

Sinds enkele maanden hebben de deuren van de Hervormde kerk in de Peulenstraat in Hardinxveld-Giessendam weer een historische kleur. Misschien wel hun oorspronkelijke kleur, want de toren waar de deuren deel van uitmaken, dateert van 1821 en in die tijd kwam de kleur ossenbloed weer in de mode. Een dergelijke manier van – dat mogen we hier wel zeggen – terug restaureren verdient zeker een pluim.   

Dit is een mooie gelegenheid om eens wat meer te weten te komen over die bijzondere naam ossenbloed. We gaan daarvoor te rade bij de website van Agriwiki. Daar staat over historische kleuren het volgende:
Bij een goede restauratie is een op de historie gebaseerde kleurkeuze belangrijk. Om het historisch kleurgebruik te begrijpen, is kennis over de belangrijkste historische pigmenten (poedervormige kleurstoffen) nodig.

Ossenbloed is echter geen pigment, maar de naam van een kleur. Ossenbloed is een naam die tot de verbeelding spreekt en tegelijkertijd veel vragen oproept. Verschillende bronnen melden dat in de middeleeuwen echt bloed van een os op de 
kozijnen en luiken gesmeerd werd. Dit was in de tijd dat lijnolieverven nog niet werden gebruikt voor vensters. Het ossenbloed had vooral de functie van bindmiddel. Ossenbloed droogt bruinzwart op, net als een wondkorstje. Door de opgedroogde bloedplaatjes, die aan elkaar hechten, werd het hout beschermd. Tegenwoordig wordt er onder de naam ossenbloed een roodbruine kleurgroep verstaan. Het is dus geen precies vast te stellen kleur, met naar wat we nu noemen een RAL-nummer, maar een groep van op elkaar lijkende kleuren. Wanneer de benaming ossenbloed voor deze kleurgroep in zwang is gekomen, is niet helemaal duidelijk.

Om deze kleurgroep te maken kunnen diverse 
rode okers of ijzeroxiderood gebruikt worden. In het oosten van ons land werd de kleur gemaakt door moerasijzererts uit de omgeving, ‘bonnis’ genoemd, fijn te malen en er vervolgens biest van een koe, die net heeft geworpen, aan toe te voegen. Biest is door het hoge eiwitgehalte zeer kleverig. De simpel verkregen verfstof was zeer duurzaam. Eén laag ging soms wel een mensenleven mee! Niet alleen de topgevelschotten van gebouwen werden ermee geverfd, maar ook de balken van vakwerkhuizen en zelfs kisten en kasten in huis. Het ‘echte’ ossenbloed wordt nu niet meer gebruikt, maar er is nog wel verf in deze kleur te koop.

De naam ossenbloed is heel bekend bij leken, maar de deskundige schildervakman gebruikt deze term niet. Die heeft het over
rode oker of ijzeroxide rood. In oude verfbestekken wordt wel de naam ossenkop, ossenkoprood of dodekop gebruikt.

 


 

 

 

 

 

Sneeuw en Schapen lanhs de Tiendweg Boven-Hardinxveld 

 

 

Hekje 

 

 

Besneeuwde Tiendweg Boven-Hardinxveld